Orhan Özekinci

çiçek ekmeğin susamlı anısı gibi, geçmişte
dahi uzaktın dahi tuzaktın dahi yaraydın

aslında hayattın...

eylüllü akşamlardan saçlarıma hediye
gibi umutlu gibi mutlu gibi ayrılıklı

bir mevsimdin...

mahur bir fısıltıymış kulağımda
sanki gözlerin sanki sözlerin sanki hislerin

hüzünlerin...

takılıp şehrin yaşlı rayına, elvedalara
yada üzülmeye yada gençliğime yada bensizliğe

giderdin...

acıyla iç cebimde saklanan gözlerin
kadar gizemli kadar yakıcı kadar yangınlı

idi sevmeler...

yetmedi çorak bir suya serabın, bana
göre duaydın göre İstanbul göre Allah’tın

çıkmaz günlerim...

“çiçek ekmeğin dedemle dinen kokusu, kabirler
için günahsızdı için şükürlü için Allahlıydı”

unutmak unutkanlıktı...

Orhan Özekinci
Konya - Ilgın